Voor iedereen die het slechte weer zat is: Hieronder staat het zomerkamp verhaal 2011 van de Scouts. Het is een aardige lap tekst geworden, die in MS Word al bijna 10 kantjes lang is! Genoeg leesvoer dus, om de regenachtige dag door te komen, zou je zeggen. Want het weer is de laatste dagen wederom pet! (en in gedachten zijn we dan ook bij de explorers die nu op kamp zijn! Succes jongens! En hou het droog!) Klik dus maar gauw op "lees meer!" voor het langste artikel ooit geplaatst op deze site! (en ja, inclusief het leidinglied!)

 

Eens in de zoveel jaar wordt een Scouts zomerkamp gedomineerd door het weer. Gelukkig niet vaak, maar het hoort er nu eenmaal bij. Zo herinneren een aantal leiding zich nog wel het “verzopen Amerika kamp” (2001), wat gelukkig dichtbij op Loenen gehouden werd. Het kamp is geevacueerd naar de eigen blokhut -die gelukkig niet verhuurd was die week- en volgens de mensen die het kamp meegemaakt hebben is het een heel bijzonder kamp geweest. Tja, een gezamelijke vijand schept natuurlijk een band... Recenter is het Scouts kamp in Denemarken (2007) overspoeld tijdens de tweedaagse hike, en door de grote afstand was evacueren geen optie. We moesten door. Ook dat kamp mag de boeken in als een bijzonder gezellig kamp, ook al stond bij sommige jeugdleden die in eerste instantie helemaal niets droogs meer hadden het huilen nader dan het lachen.. Na dat kamp zijn alle patrouille ehhh ploegtenten vervangen door tenten met vast kuipzeil, zodat er geen water meer tussen zijwand en onderzeil doorkan. De jaren daarna blijven de zomerkampen gespaard van overvloedige waterval.

Maar 2011 kan de boeken weer eens in als een “echt nat kamp”! En met gepaste trots kunnen we melden dat het vervangen van de tenten in 2007 zin heeft gehad, want er is eigenlijk niets noemenswaardigs nat geworden. Oké, de meeste kinderen hebben genoeg natte kleding, maar dat was niet ten gevolge van het natregenen van bagage, maar door met de kleding in de regen te lopen.

De leiding heeft zich wel in allerlei bochten moeten wringen om het kamp leuk te houden, en dat is onder andere ten koste gegaan van programma en thema. Maar het lijkt erop dat de gezamelijke vijand ook dit jaar voor verbroedering gezorgd heeft, want qua gezelligheid scoorde dit kamp hoog!

We gaan terug naar zaterdag 9 juli. In twee ploegen gaan de kinderen naar landgoed Eerde. De kinderen die de fietstocht van 75 kilometer wel aandurven, gaan per fiets. De rest per auto. En we kunnen eerlijk vaststellen dat -zeker voor de jongsten die zijn gaan fietsen- er een enorme prestatie is neergezet! Om 09:45 vertrokken, om 15:00 op het kampterrein! Onderweg twee buitjes, maar die drukten geen noemenswaardige stempel op de tocht.

In Eerde aangekomen is de autoploeg ook al aanwezig, en de boogtent staat al. De kamp-patrouilles eehh.. ploegen worden bekend gemaakt, en krijgen één of twee tenten toebedeeld. Die worden opgezet, waarna iedereen aan het maken van de keukens begint. Let wel! Rond 17:00 uur staan de meeste keukens ook al overeind, door Scouts gepionierd, die vanaf 09:45 eerst 75 km gefietst hebben, en daarna eerst de tenten hebben opgezet(!). Het voordeel is wel dat er gelijk door de pat.. ploegen zelf gekookt kan worden. Nou ja, koken... We eten nasi en bami, en dat hoeft alleen even uit het blik en gebakken te worden.

Na het eten is het tijd voor de kamp-opening. De leiding heet iedereen van harte welkom op landgoed Eerde, en de kampregels worden doorgenomen. Dat zijn geen strenge regels, maar praktische zaken als “waar mag je komen”, “hou je uniform schoon”, en de werking van de gong. Ons aloude communicatiesysteem was verleden jaar op de jubjam niet gebruikt, maar de oudste leden hadden geen enkele moeite met de signalen. Als eerste werd een attentie-gongslag gegeven, waarna er 1-4 gongslagen volgden. Op volgorde : staf (1 lettergreep),PL's (2 lettergrepen), iedereen (3... u snapt de bedoeling al, is het niet?) en tot slot fourageren (inderdaad: 4!). Fourageren is overigens een duur woord voor eten halen, want vlak voor elke maaltijd kan de fourageur etenswaren ophalen bij de leidingtent.

Na het eten was het een beetje lastig in te schatten. De fietsploeg was welliswaar “verzadigd en loom”, maar door de “Hoi! Ik Ga Op Kamp”-spanning nog een beetje druk. Om niet gelijk iedereen de oververmoeidheid in te jagen, zijn we de avond begonnen met een avondwandeling over het terrein en langs de Regge. De Regge is een riviertje wat op een steenworp afstand van het terrein loopt.

Na dit avondwandelingetje was het tijd voor een uurtje pauze, want voor een nachtspel was het echt nog te licht. De kinderen mochten alvast een kampvuur aansteken, want op onze zomerkampen is het gebruikelijk om de dag gezamenlijk af te sluiten met jeugdleden en leiding rond een kampvuurtje en een avondsnack. Helaas ging dat vuurtje niet echt van harte, maar met wat leidinghulp brandde het alsnog snel.

Daarna was het tijd voor het nachtspel: Dodende straal. Drie leiding met zaklamp nemen plaats in een cirkel van rood-wit lint, en iedereen moet proberen de cirkel in te sluipen zonder dat zijn naam genoemd wordt. Door de plek van de cirkel (moeilijk toegankelijk bos) een behoorlijke opgaaf. Alleen Willem maakte het ons makkelijk. Omdat de band van zijn onderbroek 5 cm boven de broeksband uittorent, was Willem snel herkend...

Daarna de avondsnack en snel pitten! De eerste dag zit erop!

Zondagmorgen gaat de wekker om 08:30. Nou ja, de wekker.. De fourage-gong. Want de eerste fouragegong is tevens de wekker! Na het ontbijt worden de ploegen (ja! in één keer goed!) per twee samengenomen voor een omgevingstocht per GPS. We lopen het bosterrein ten noorden van ons kampterrein in, en kunnen gelijk al vaststellen dat dit “mooi bos” is! De omgeving van landgoed Eerde is schitterend! Helaas kan de GPS van Roeland slechts 1 waypoint tegelijkertijd programmeren, waardoor men echt afhankelijk is van de kaartjes onderweg (die bevatten telkens het coordinaat van het volgende waypoint). Als dan plotseling op de heenweg een kaartje van de terugweg gevonden en voorgeprogrammeerd wordt... Dan ben je alweer op de terugweg!

Na de lunch is het tijd voor een themaspel. Het thema dit jaar is CSI, en de pat..ploegen worden gepromoveerd tot recherche. Er is bij een feest op een sportverenigingskamp iemand vermoord, en er zijn zes verdachten. Remy de man (de jarige voor wie het feest georganiseerd was), Kampleider Jordiy, Marloes Kick en Maaike Kick (de vrouw en dochter van het slachtoffer, coach Kevin Kick), de DJ van het feest DJ Anne, en de barvrouw Marian. Door goed te ondervragen en de verdachten tegen elkaar uit te spelen, kwam de waarheid vanzelf naar boven.

Na dit spel was het tijd voor wat verkoeling. Het was een graad of 25, en een uurtje zwemmen voor het avondeten in de Regge was een welkome verkoeling! Voor de niet-zwemmers werd een geocache gedaan, die wel heel erg dicht bij het terrein bleek te liggen... Daarna avondeten (iets met paprika en champignons) werd een lugubere vondst gedaan. Nou ja, luguber.. Het skelet van een overleden diertje (jonge ree of hert?) werd vlak achter de tenten ontdekt. Zou dit Roelands piepbeest geweest zijn?

(flashback)

Tijdens een voorbereidingsweekeindje in juni heeft de leiding al een nachtje op het landgoed gekampeerd. Daarbij is Roeland tijdens de avondwandeling op een jong reetje, wat zich platdrukte op het pad, gaan staan. Na een piepend geluid vluchtte het beestje weg, maar de leiding hield een half uur lang de indruk dat we gevolgd werden door wild...

(/flashback)

Veel tijd om erbij stil te staan is er niet, want de ontgroening moet voorbereid worden! Omdat er verleden jaar op de JubJam niet is ontgroend, moesten er extra veel mensen ontgroend worden. Iedereen die ontgroend moest worden werd het terrein afgestuurd, zodat de ontgroeners alle tijd en ruimte hadden om zich voor te bereiden. De “groentjes” vermaken zich twee uur bij de uitkijktoren, waarbij onze eigen emma-pyramide in het niet valt. Bij terugkomst moest er eerst nog een uurtje gewacht worden tot het donker werd. Daarna startte de ontgroening. Door gebrek aan douches en een frisse nacht werd besloten om het gebruik van modder en water tot een minimum te beperken. De ontgroeners kozen voor de “psychologische oorlogsvoering”, wat ook best spannend kan zijn. Maar alle ontgroenden waren het er over eens. Het ergste onderdeel van de ontgroening is het “jezelf zenuwachtig maken” voor de ontgroening! Na de ontgroening snel naar het kampvuur voor een snack, en daarna naar bed!

Maandag beloofde een hete dag te worden! Het is dus geen straf om gelijk na het ontbijt te horen dat de zwemspullen meemoeten, evenals lunch! We gaan kanoën op de Regge en de Vecht! Het is een kwartiertje lopen naar de kano-verhuurplaats, en daar kunnen we gelijk aan de slag. Kano's het water in, en peddelen maar! We hebben alleen maar 3 persoons kano's, en het sturen is even wennen. Toch legt uiteindelijk in 5 uur (3 pauzes) iedereen het hele stuk af(12 km). Na het kanoën blijken een aantal jeugdleden zich niet helemaal goed te hebben ingesmeerd. Die houden enkele dagen last van een rode rug.. De maandagavond besluiten we met een frikadel als avondsnack, en mede door het vermoeiende sporten is het snel stil..

Dinsdag is de hike. Een bloedhete dag (tegen de 30 graden), en er moet een stevige 16 kilometer gelopen worden. Onderweg veel posten, en een bezoekje aan de ijs-boerderij. Helaas is de tocht niet helemaal duidelijk, wat bij diverse groepen in omloop kilometers resulteert. En mede door het broeierige weer is dat voor sommigen een vervelende ergernis. Gelukkig is één en ander snel uit te praten, waardoor we de avond in kunnen zonder “hard feelings”, en iedereen toch nog terug kijkt op de leuke dingen van die dag. Echter zijn we tegen het einde van de middag gewaarschuwd door de kampstaf van landgoed Eerde dat er bijzonder slecht weer aan zit te komen... Het kan tegen het begin van de avond al bij ons zijn! Dus even snel koken (wraps, past uitstekend bij dit -nu nog- hete weer), en dan het terrein stormklaar maken....

De avond begint met een traditie die vorig jaar ook is overgeslagen, maar de jeugdleden vinden het geen straf dat deze terug is! We gaan pokerspelen om een luxe set met mooie, verzwaarde pokerfiches... De regels zijn voor een aantal spelers nieuw, maar het duurt niet lang voordat veel spelers het beginnen te snappen. Ook wordt duidelijk dat een aantal ook buiten zomerkamp wel eens pokeren, want termen als “call”, of het tikken op de tafel, zijn gelijk al ingeburgerd. Het weer wordt echter steeds slechter. Door de harde wind zijn de keukentafels bij de pa.. ploegen op den duur toch te nat. We besluiten om het tournooi af te blazen voor vanavond, met als chipleader Vera met 66 fiches.. (Iedereen begon met 10 fiches)

Woendag is het geen mooi weer. Het regent nog steeds, en de bodem op ons kamp terrein is aardig “dichgeslagen”. Dat betekent dat er geen water in de bodem doordringt, waardoor de plassen extra groot blijven. Wat doe je op zo'n dag? Volgens buienradar valt er vandaag maar bui, maar wel één van 24 uur! Gelukkig ligt er op 8 km afstand een subtropisch zwemparadijs! We besluiten er dus maar even een dagje chillen van te maken... De oudste jeugdleden vertrekken een uur eerder uit het water, om -namens hun ploeg- inkopen in de supermarkt te gaan doen. Vandaag mogen alle groepjes kiezen wat ze zelf willen maken als avond eten... Tot onze verrassing zitten er veel culinair verantwoorder maaltijden tussen dan “hamburgers en friet met sla”.

Na het eten -ja, het regent nog steeds- wordt de ploeg in tweeen gehakt. De Scouts die nog niet uitgeschakeld zijn in het pokertournooi gaan naar de blokhut op het terrein, waar we droog en behagelijk het tournooi af kunnen maken. Na een uur spelen is het aantal spelers gedaald tot 8, waarna de twee speeltafels samengevoegd worden tot een finale tafel. Omdat het nog uren kan duren, wordt een tijdslimiet gesteld. Degene met de meeste fiches dan heeft gewonnen. Marit pakt vlak voor de laatste vijf potjes een megapot, waardoor verliezen eigenlijk onmogelijk wordt. En dat doet ze dan ook niet, waardoor Marit met de hoofdprijs aan de haal gaat! Hierna worden de andere kinderen (die in de leidingkeuken (droog!) Weerwolven van Wakkerdam aan het spelen waren) ook de blokhut in geloodst. Een kampvuurtje is niet mogelijk, dus dan doen we hier de avondsnack maar: Een broodje bakpao! Daarna is het bedtijd, terwijl de regen buiten al meer dan 28 uur valt.. (eerlijk is eerlijk, eigenlijk is het rond 16:00 uur een kwartiertje droog geweest!)

Donderdag morgen is het droog! Alles is nat, van tenten tot bomen en zandpaden, maar er kan weer gewoon programma gedraaid worden! Dus na het onbijt snel door naar de sportdag! De Scouts verdelen zich in twee groepen, en doorlopen het parcours met zo'n 10 sporten. Dat de beste mogen winnen!

's Middags besluiten we om het zakgeld op te gaan maken in Ommen. Dus voor het eerst deze week komen de fietsen weer uit de stalling, en fietsen we de 4 kilometer naar Ommen. Omdat het zeker niet warm is (13 graden) hebben enkele Scouts een probleempje. Vrijdag vorige week was het lekker warm weer, en als je dan je kamptas in moet pakken denk je dat één warme trui wel genoeg is. Of er van het eigen kleedgeld ook truien gekocht mogen worden? Daar heeft de leiding geen bezwaar tegen. Rond half vijf verzamelen we weer bij het vertrekpunt, terwijl de regen alweer met bakken uit de hemel valt. Regenpakken aan, en snel terug naar het kampterrein! Daar maken de jeugdleden hun laatste eigen avondmaal: Pilaf! (Pilav bestaat ook, maar lijkt iets anders te wezen) Met dit frisse en natte weer is het gewoon belangrijk om op een aantal momenten per dag het goed warm en behagelijk te hebben, en met Pilaf lukt dat prima!

Na het eten. Het is nog steeds niet droog, dus kijken we de kampstaf van Eerde nog één keer lief aan of we de blokhut mogen gebruiken. Een aantal Scouts trekt nog eens goed het regenpak aan om eerst met Karin nog een geocache te lopen, maar die blijkt erg onnauwkeurig, en zoeken in de regen is niet leuk! Dus maar snel terug! Iedereen naar binnen, openhaard aan.. Schoenen voor de openhaard.. En gewoon een paar uur lekker loom in de warmte zitten! Lekker kletsen, en de avondsnack klaarmaken bij de openhaard. Marsmallows met biscuitjes en chocola! Maar onderwijl moet ook de uitslag van de sportdag nog bekend gemaakt worden. En we hebben vier mensen in de top-3, waaronder ook het beste meisje! En het blijft natuurlijk moeilijk vergelijken, want de 11 jarigen hebben het een stuk lastiger dan de 15 jarigen! Helemaal netjes is dan onze “jongste telg” Daan met zijn tiende plek! Helaas zijn er alleen prijzen voor plaats 1 t/m 3!

Vrijdag belooft het een aardige dag te worden, en het is in ieder geval droog! We besluiten om de ochtend te vullen met “outdoor adventure”, een bijzonder leuke ervaring! Kratstapelen, klimwand, tokkelbaan... Het zat er allemaal in! Daarna snel terug naar het terrein, waar we begonnen aan het neerhalen van de keukens. De eigen keukens waren niet meer nodig, dus om morgen tijd te winnen werden deze al vast afgebroken, en werden de kampkisten compleet schoongemaakt, zodat ze gelijk gecontroleerd weggezet konden worden. De rest van de middag werd een beetje gevuld met chillen en een spelletje, maar eigenlijk zat iedereen gewoon te wachten tot de barbecues goed brandden. Wel was er nog een traktatie, want onze voorzitter Jaap van Hensbergen had weer eens een lekker stuk taart achtergelaten (al meer dan 10 jaar komt op elk binnenlands zomerkamp van een speltak onze voorzitter Jaap even langs, iets wat de leiding altijd enorm waardeert!) En Taco -de vriend van Karin, die ook enkele dagen mee was- was toevallig jarig tijdens kamp! Dus vanmiddag even iedereen een lekker feestelijk stuk taart, terwijl de zon op deze laatste dag inmiddels ook weer van de partij was!

Bij de boogtent hadden een aantal jeugdleden geholpen met het klaarmaken van de BBQ, en iedereen had al genoeg gezien waardoor het water in de mond liep. Rond 20:30 was het dan zover, en kon iedereen gezellig rond de twee barbecue's plaatsnemen. Het nadeel is normaal bij zulke grote groepen dat je moet zeggen “let op, er zijn voor iedereen twee saté-stokjes!”, maar ditmaal kon iedereen zijn buik letterlijk erg rond eten! En ook de groentenliefhebbers als Daan en Bart kwamen uitgebreid aan hun trekken, met salades en groentespiezen. (En dat zijn niet eens onze vegetariers!)

Na de BBQ moest er nog even afgewassen worden, voor we om half 11 zouden starten met de bonte avond. Maar we hadden nog een verrassing in petto. In de blokhut had iedereen zich vergaapt aan de bijzonder mooie inrichting. Dit gebouwtje -geeneens stroom of gas- had zo'n enorme Scouting-uitstraling, en aan het plafond hingen tientallen dassen van Scoutinggroepen die daar gekampeerd hadden. De jeugdleden vonden woensdag gelijk al dat onze das er ook tussen moest komen te hangen. Dus nu we bijeen waren voor het laatste kampvuur hebben we eerst noge even een bezoekje gebracht aan het blokhutje, en kampwacht Paul.

Allereerst willen we vermelden dat we zelden zo gastvrij ontvangen zijn op een kampeerterrein! Alles kon geleend en gebruikt worden, Paul dacht met ons mee, kwam de vuilniszakken ophalen in plaats van ze onze kinderen te laten slepen... Bij regen mochten we de blokhut gebruiken, en kwam Paul regelmatig op ons kampterrein informeren hou de zaken ervoor stonden.

Nu mochten de kinderen plaatsnemen rond de openhaard, alwaar we niet alleen de das overhandigd hebben, maar eerst in een vogelvlucht de geschiedenis van landgoed Eerde hebben leren kennen. En -hoewel het blokhutje ons al veel deed vermoeden- verraste de geschiedenis ons nog wel aardig! We zijn op Scouting historische bodem wezen kamperen!

In 1913 is landgoed Eerde in handen van Baron van Pallandt een labelterrein geworden. Met zijn 98 jaar is het dan ook het oudste kampeer terrein van Scouting! De Baron van Pallandt was bevriend met Lord Robert Baden Powel, die in 1909 Scouting opgericht heeft. Al snel wordt ook het vier kilometer verderop gelegen Ada's Hoeve (bij Ommen) scoutingterrein, en dan wordt landgoed Eerde “verboden voor jongens!”. Ada's Hoeve werd het jongensterrein, en landgoed Eerde het meisjesterrein. Volgens de overlevering zou zelfs koningin Beatrix -in haar jeugd ook lid van Scouting- op landgoed Eerde overnacht hebben. Met de hofdames had zij het huisje wat nu door de kampstaf gebruikt wordt tot haar beschikking, maar er gaan geruchten dat ze 's nachts stiekem in de tent bij de rest is gaan liggen, en de hofdames in het stafhuisje heeft achtergelaten. Saillant detail: in dat huisje is de enige douche van het terrein aanwezig! Onze jeugdleden zijn jaloers!

De jeugdleden luisteren ademloos naar Paul. Hoewel niet iedereen bekend is met alle ins en outs van ons verleden, wordt nu wel duidelijk dat hier veel van onze roots liggen!

Na het overhandigen van de das -als het goed is hangt hij inmiddels bij de rest- wordt snel teruggegaan naar ons eigen kampvuur. Het is tijd voor de bonte avond! Jeroen, Syme, Victor, Kevin, Stijn en Jen hebben een toneelstukje met het thema CSI ingestudeerd. Met veel humor, dus genoeg te lachen. Daarna hebben alle dames zich verenigd om alsnog een leidingontgroening af te dwingen. Erg eng vonden Niels en Klaas dit niet, maar door de slimme verpakking in een kwiz leidde het wel tot een aardig stukje entertainment met veel inside informatie (er hebben best veel kinderen overgelopen 's nachts, bijvoorbeeld).

Daarna de beurt aan Rinke en Thomas, die een aantal Scouts en leiding persifleerde. Het publiek mocht raden wie nagespeeld werd. Een feest van herkenning, zag ook de leiding die al een gedeelte van de door hun ingestudeerde act langs zag komen!

Hierna gingen Wouter en Daan een breakdance act opvoeren, die er beslist niet slecht uitzag. Als laatste act kwam Bart -die de definitie van het woord “droog” goed begrepen heeft- uitleggen waarom hij geen stukje deed. En daarmee stiekum toch een stukje deed!

Als laatste was het de beurt aan de leidingact, met een heus leidinglied. Het lukt niet elk jaar om zo'n lied samen te stellen, maar we proberen het wel. Zo ook dit jaar, en zoals wel vaker op de melodie van “julia is zo schoon”:

De fietstocht heen ging goed,
Twee buien, niet verzopen,
Alleen de band van Niels,
Was plotsklaps leeggelopen!

Karin die is gek op,
geocaches te lopen,
Al regent't dat het giet,
Iedereen zwaar verzopen!

Wouter op weg naar kamp,
van de fiets afgevallen,
zijn knie was heel erg dik,
dat was minder bevallen!

De Koen kwam met zijn boor,
om een kampkist te maken,
wist tot zijn grote spijt,
het boortje kwijt te raken!

We gingen kanoën,
al varen op de Regge,
Jorams rug die was toen rood,
“Verbrand” kun je ook zeggen!

Eén Scout is altijd blij,
loopt héél, héél veel te vragen,
krijgt streepjes op zijn arm,
gewoon om hem te plagen!

En als we zwemmen gaan,
is Stijn een vis in't water,
Hij zwemt en zwemt en zwemt,
met heel erg veel gespater!

Een bijnaam verwerven,
duurt vaak een hele poo(hoo)s,
Marije deed het snel,
Ze is nu Pokerdoo(hoo)s!

Joram, Robin en Daan,
vertoont hun kano kuren?
Hij gaat van links naar rechts,
blijkt heel lastig te sturen!

Pokertournooi op kamp,
gewoon rustig beginnen,
dacht Marit bij haarzelf,
om daarna toch te winnen!

Victor en Kevin braaf,
dat blijft de leiding hopen,
toch zijn ook zijn stiekum,
van tent overgelopen!

Ook Anneke is mee,
doet menig kok echt flippen!
Gebruikt gewoon een schaar,
bij 't knippen van de kippen!

Spotten met Sandra is,
niet slim en zelfs erg do(ho)m,
want zij duwt dan gewoon,
de leidingkano o(ho)m!

Bij het volgend' nachtspel,
hebben wij een verzoekje,
Willem doe je weer mee,
in't groene onderbroekje?

Tijdens de ontgroening,
Daan trillend als een blaadje,
Geeft bang met trillend' stem,
een welgemeend “ik haat je”!

Bambi ogen, lang haar,
We vinden Jen oké(hé)
Maar waarom toch altijd,
Die groene rugzak mee(hee)?

Slechts één Scout heeft terecht,
de gong mogen negeren,
Jeroen bewijst heel juist,
en snel te reageren!

Alweer tien jaar draait mee,
is nauw'lijks te vermoeien,
Jaap blijft een jonge hond,
is stapelgek op stoeien!

Op Feije hebben wij,
Eén kritiek puntje maa(haa)r,
Verklapt haar pokerhand,
“Ik heb geloof ik een paa(haa)r”

's Avonds een frikadel,
Dat zal ons heel goed smaken,
Gelukkig weet Rinke,
Een mooi kampvuur te maken!

Vier zomerkampen heeft,
Thomas mee mogen maken,
Op de valreep heeft hij,
PL weten 't geraken!

Na 't kamp zijn wij benieuwd,
Het lijkt niet te vermijden,
Moet Willem van Vera,
Operatief worden gescheiden?

Matthijs zouden we het liefst,
de mond gewoon eens snoeren,
Met Bart de hele dag,
slap lopen ouwe LaLa

Detective Syme kan,
naast vele rare bekken,
Een uiterst serieus,
Detective gezicht trekken (leiding immiteert Syme)

Taco kwam ook eens langs,
Dat kon ons wel plezieren,
Want hij jarig op kamp,
Geeft ons iets om te vieren!

Wat botjes achteraan,
een reebokje geweest,
Is dit dan soms misschien,
de rest van Roelands piepbeest?

Het kamp is bijna klaar,
Zal Gisela verblijden,
nog nooit is ze zo lang,
van Amber afgescheiden!

Het was heel koud op kamp,
we gingen een keer shoppen,
Marijn die kocht een trui,
nu kon ze de kou stoppen!

Bij de ijsboerderij,
zaten we ijs te eten,
Eén hondje volgde Bram,
en dat heeft hij geweten!

Yannick At-te-le-tiek,
niets tegen te beginnen,
Het was dan ook geen vraag,
wie de sportdag zou winnen!

Na deze leidingact wordt het zo stilletjes aan tijd om naar bed te gaan. Zonder avondsnack wel te verstaan, maar de meesten zaten nog aardig vol van de laatste maaltijd! Het zou een korte nacht worden, en voor de allereerste keer heeft de leiding in moeten grijpen om de nachtrust te bewaken.. Ach ja, de allerlaatste nacht Scoutskamp van een grote groep Scouts die gaan overvliegen, we kunnen ons ook wel voorstellen dat die nog één keer een eigen feestje wilden bouwen. Helaas werden daarbij iets teveel regels genegeerd, dus kon iedereen zijn eigen tent opzoeken voor een laatste korte nacht!

Zaterdagmorgen vroeg. Het is droog, maar er is veel regen voorspeld voor later vandaag. Daarnaast moet de fietsploeg een constante tegenwind van windkracht 4-5 trotseren op de weg naar huis, dus een vroege start is wenselijk! Het is iets na negenen, als we nog één keer achterom kijken en het terrein affietsen. Nog één keer de Regge over, en dan terug naar Lemelerveld, Raalte, Deventer en Loenen. Een puinpad (Roeland? Staat dat pad echt in routebeschrijving of was je de weg kwijt?) bleek iets teveel voor Thomas' band, en zo kon het gebeuren dat we op een slordige 18 kilometer afstand van Velp nog een pauze van een half uur in moesten lassen. Om de tegenwind een beetje te vermijden werd de route oostlangs gekozen, wat erg veel kleine klimmetjes tot gevolg had. En omdat bij fietsen naar huis het psychologische effect meespeelt dat je steeds harder wilt rijden, raakten sommigen toch even door hun energie heen. Dan nog maar een pauze op een plek waar kennelijk een “spawning point” van kleine teekjes zat. Sommigen zagen er tientallen over hun armen lopen! Dus maar een stukje verplaatst.

Het laatste stukje fietsen. Iedereen is moe, en we rijden -voor de meesten- nog steeds op onbekend terrein. De verrassing is dan ook groot als we opeens bij de Posbank parkeerplaats boven Rheden uitkomen. Dit kent vrijwel iedereen, en nu is het slechts nog het fietspad langs het Rozendaalse Veld. En vlak voordat deze naar rechts afbuigt langs de bosrand, begint de laatste grote afdaling. Hierna volgen eigenlijk geen klimmen meer, alleen twee bultjes van vijf meter. De laatste drie kilometer is verder alleen maar afdaling tot aan de blokhut!

De meeste kinderen zien hun ouders al staan, en ook de autoploeg is aanwezig. Zij hebben alle kamp-bagage al opgeruimd, de boogtent uitgehangen, en dit is een hele mooie verrassing voor de fietsleiding. Je gaat er toch vanuit dat we na het afscheid van de Scouts nog zo'n 90 minuten moeten opruimen, maar nu kan iedereen binnen een kwartier na afscheid van de kids ook een douche opzoeken.. Het begint inmiddels ook te regenen, dus we zijn net op tijd binnen gekomen!

Nog even snel in de kring met alle leiding en Scouts, waarna de badge van het labelterrein uitgereikt wordt! Daarna nog even iedereen een handje schudden, en het kamp zit erop!

En (de eerste honderdzoveel) foto's staan hierrr!

Jaarplanning

Spearhead Facebook Like Button.

Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button