Wat is het snel gegaan! Overvliegen lijkt nog maar enkele maanden geleden, net als de nieuwjaarsopkomst... Maar toch zetten we na vandaag een definitieve punt achter seizoen 2010-2011! De kabouters hebben dat vorige week al gedaan, met een dagje openlucht museum, en een bijzonder toetje: een afsluitbarbecue met kabouters, ouders en broertjes en zusjes! De Bevers hebben vandaag de laatste broodjes gebakken, en de Welpen, Scouts en Explorers hebben vanmiddag met een soort van paintbal opkomst het seizoen afgesloten. Klik maar op "lees meer" voor de rest!

 

Pijl en buis schieten. Elk voorjaar ontstond weer die rage. Dan zag je op straat afgescheurde strookjes papier liggen, her en der kapotte pijltjes, en kinderen met een bos papier uit hun broekband stekend dekking zoeken achter geparkeerde auto's. Het leek ook wel of tijdens deze rage alle kinderen een uurtje langer buiten mochten spelen 's avonds. Als je per ongeluk een raam open had laten staan, kon het maar zo gebeuren dat er dan opeens een hoop pijltjes binnen lagen. We schrijven dit stukje in de verleden tijd, want het lijkt erop dat deze rage langzaam aan het uitsterven is. Misschien verdrongen door spelcomputers, misschien omdat er tegenwoordig veel mooier speelgoed is. Daarom zijn we toch blij verrast dat veel kinderen nog een "eigen buis" blijken te hebben, en best pijltjes kunnen draaien!

Om half twee kwamen de jeugdleden aan bij de kampvuurkuil, en het was gelijk duidelijk dat menigeen zich goed had voorbereid. De Markesteen heeft zo'n 50 veiligheidsbrillen, maar die zijn van een goedkope kwaliteit. Veel jeugdleden hebben dat ook wel door, en goed richten door een matige bril is nou eenmaal moeilijker. Een redelijk gedeelte had dus een eigen veiligheidsbril meegenomen. Ook waren er een aantal jeugdleden die zich heel goed hadden voorbereid, en een eigen buis met pijlenopslag gemaakt hadden. Niets is zo vervelend als tien tegenstanders in het vizier hebben, maar eerst tien pijlen te moeten draaien! Enkele welpen waren helemaal slim! Als voorbereiding hadden zij thuis al enkele honderden pijlen gedraaid, en in een plastic tas meegenomen.


(De welp recht voor Tim heeft een plastic zak met wel enkele honderden pijltjes bij zich)

Het eerste half uur bestond hoofdzakelijk uit het opdelen in groepjes, en het verdelen van papier en alvast een voorraadje pijlen draaien. Iedereen had een gekleurd lintje rond zijn hoofd, waaraan je kon zien bij welk team je hoorde. Er waren vier teams, omdat twee teams verleden jaar tot een te eenzijdig spel leek te leiden. De vier teams hadden allemaal hun eigen vlag, en de eerste negentig minuten volgde een soort van vlaggenroof. Alleen was het nu zo dat als je vlag veroverd was, je opging in het team wat je vlag gestolen had.

Dit werkte niet goed. Omdat 75% van de mensen in het bos tot je tegenstanders behoorde, was het heel moeilijk om je te verplaatsen. Helemaal door de strenge regels, want als je -op welke plek dan ook- een pijltje direct uit de buis tegen je aan kreeg, was je af! En dan kon je in de kampvuurkuil gaan zitten. En daar zat je al gauw tien minuten, dus je team was wel een tijdje zwakker dan de andere teams...

Om half vier maar even een rondje limonade gedaan, en even overlegd over een ander speltype. We besloten een vaste basis te kiezen, met een vaste plek voor de vlag. Twee teams moesten de basis verdedigen, twee moesten aanvallen. Na deze ronde werden de teams omgedraaid, en mochten de anderen aanvallen. De tijd werd bijgehouden, om te zien welke ploeg het snelst de vlag zou kunnen veroveren.


(Wouter houdt Jasper (goed kijken!) in het oog)

De eerste ronde moesten team geel en team roze de vlag verdedigen, en mochten licht en donkerblauw aanvallen. De basis was de grote beuk achter het volleybalveld. Hoewel de verdedigers in eerste instantie er goed in slaagde om de tegenstanders in kleine clubjes uiteen te drijven, en er zelfs tussendoor te lopen, was de overmacht toch te groot. Na 13 minuut en 50 seconden lukte het leiding Niels om met de vlag aan de haal te gaan!

Daarna werden de rollen omgedraaid. De aanvallers van nu meende een betere route te hebben gevonden, vanaf de schietbaankant. Echter was blauw zo slim geweest om heel diep te spelen, en enkele schutters vlak bij de schietbaan te positioneren, op plekken die heel moeilijk aan te vallen zijn. Als aanvaller kun je dan erom heen lopen, maar dan kom je tussen twee vuren in te zitten. De posten moesten dus weg, wilde de aanval vanaf die kant lukken. En daar liep de aanval redelijk op stuk!

Na een kwartier spelen was de vlag nog niet bemachtigd, en werd het spel beeindigd. Toen bleek de schade: slechts enkele aanvallers waren nog in het spel, en ver uiteen gedreven. Blauw heeft terecht gewonnen!

Daarna iedereen nog even in de kampvuurkuil. De leiding wenste iedereen een prettige vakantie, en -voor wie van toepassing- een geweldig zomerkamp! Daarna was er -op initiatief van de voorzitter van de Markesteen- nog een geweldig applaus voor de inzet van de leiding voor het afgelopen seizoen! En daarmee kwam deze allerlaatste opkomst van seizoen 2010-2011 ten einde!

We wensen alle jeugdleden een hele mooie zomer toe! Ga je nog op vakantie? Geniet ervan! Ga je nog op zomerkamp? Veel plezier! We zien elkaar terug op de eerste opkomst van het nieuwe seizoen!

Foto's staan hierrr!

Jaarplanning

Spearhead Facebook Like Button.

Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button