Nieuws van het Welpen front! In deze mooie meimaand waarin menig zaterdag afvalt, weten de welpen nog een kampje te plannen! Wordt het iets high-tech achtigs? Nope! We gaan terug naar onze roots, naar de OERTIJD! Klik maar op "lees meer!"

 Na een aantal weken van afwezigheid vanwege vakantie was het weer eens tijd voor een weekendkampje. Niet zomaar een kampje, want het was de eerste van het jaar om te kijken of iedereen klaar is voor het zomerkamp. Ik mag met trots vertellen dat we met z’n allen geslaagd zijn en inmiddels is de uitnodiging voor het mooiste kamp van het jaar de deur uitgegaan. Maar laten we even bij dit festijn stil staan, want wat is er allemaal gebeurd?



Op vrijdagavond werden de ouders weer druk aan het werk gezet om de matjes op te blazen en de bedden netjes op te maken. Een afscheidsknuffel later konden we dan eindelijk beginnen. Bij de raadsrots had Tim van een zeer oud recept uitgeprobeerd om terug in de tijd te gaan. Enkele slokken van dit tomaatachtige spul was genoeg om ons duizenden jaren terug te plaatsen en wel in de oertijd. Daar aangekomen was het de bedoeling om Oeboe, de oerman, op te zoeken, helaas zonder succes. Maar dat was niet het belangrijkste, want we moesten zien te overleven als een echte oerman dat zou doen.

De groep werd in tweeën gesplitst en werden tot stammen benoemd; de wolharige mammoeten en de sabeltand tijgers. Om te zien welke stam het beste was werden er kleine oerachtige spelen gehouden om te kijken wie het beste kon samenwerken en het snelste was. Na een viertal spelen waren de tijgers de grote winnaar. Daarna was het tijd om dieper het bos in te trekken. Het was al donker en kouder geworden en de warme berenhuiden werden aangetrokken. In de oertijd was de mens niet het sterkste dier in het bos en moest het slim spelen wilde hij of zij overleven. Door middel van sluipen moesten de twee stammen het tegen elkaar opnemen en hun naam op de juiste plek afleveren. Dit alles zonder gezien te worden door één van de dappere dodo’s.. de derde stam van het weekend en wel de leiding. Helaas weten veel welpen nog altijd niet wat sluipen inhoudt en neen, dat is niet zo hard mogelijk rennen door het bos en zoveel mogelijk lawaai maken. Dus Tim gaf het goede voorbeeld en vervolgens was het muisstil in het bos. Na nog een korte ronde werden de namen geteld en nu hadden de mammoeten gewonnen.



Na een korte nacht en een heerlijk ontbijt moest er een barre tocht gemaakt worden naar de woestijn. Daar kregen we de taak om met waxinelichtjes een blik met worstjes warm te maken. Dit klinkt misschien als een onmogelijke opdracht, maar we hebben het bijna voor elkaar gekregen om met slechts(!) 3 waxinelichtjes het water rokend te krijgen. Ofwel een warm worstje was na veel gestuntel en een heus windscherm van takken, mos en zand een feit. Ook hier hadden beide stammen weer goed gepresteerd en konden de dappere dodo’s niet uitblijven om te vermelden dat de stand gelijk moest eindigen, want beiden hadden een punt verdiend. Gelukzalig en met een gevulde maag gingen we weer terug naar de blokhut. Waar de ouders ons met open armen ontvingen. Gelukkig werkte het recept van de oerman maar een kleine dag anders was het wel heel stil geweest bij terugkomst..

En de foto's staan hier!

Jaarplanning

Spearhead Facebook Like Button.

Powered by Spearhead Software Labs Joomla Facebook Like Button